Η Περίοδος της Τουρκοκρατίας

Ο Ορχομενός από τον τάφο του Μινύα. Αριστερά διακρίνεται το μοναστήρι της Σκριπούς. Γκραβούρα, 1819

Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, το μοναστήρι ήταν ο φάρος της περιοχής και στους χώρους του έβρισκαν παρηγοριά, απαντοχή και καταφύγιο οι σκλαβωμένοι ραγιάδες. Κάτω από τους φιλόξενους θόλους του τα Ελληνόπουλα μάθαιναν τα πρώτα γράμματα και εδώ θέριευε η αποσταμένη ελπίδα για την ανάσταση του γένους.

Η Ακρόπολη του Ορχομενού. Γκραβούρα του λόφου, όπου στεκόταν ο μοναχός για να επιβλέπει τον κάμπο.

Ο Ορχομενός ουδέποτε υπέστη παιδομάζωμα, ούτε και μπόρεσαν ποτέ οι Τούρκοι να πάρουν κορίτσια για τα χαρέμια του Σουλτάνου και των πασάδων. Και τούτο διότι οι φλεγόμενοι από φιλοπατρία, αλλά και αγάπη για το ποίμνιο τους, ηγούμενοι της Παναγίας, είχαν μόνιμα δύο μοναχούς, οι οποίοι έβγαζαν σκοπιά 24 ώρες το 24ωρο. Ένας μοναχός βρισκόταν στο λόφο απέναντι από την Παναγία για να ελέγχει τον κάμπο προς τη Λιβαδειά, όπου ήτανε η έδρα του πασά και τον κάμπο προς την Καρυά, ένα μικρό κοντινό χωριό, όπου ήτανε η έδρα του αγά. (Μέσα στον Ορχομενό ποτέ δεν εγκαταστάθηκαν οι Τούρκοι. Οι Ορχομένιοι έλεγαν ότι δεν τους ήθελε η Παναγία.) Ο δεύτερος μοναχός έβγαζε σκοπιά στο παλιό καμπαναριό, πίσω από τα κελιά της Παναγίας. Ο πρώτος μοναχός όταν έβλεπε ύποπτες κινήσεις άναβε μία φωτιά. Ο δεύτερος μοναχός βλέποντας τον καπνό, χτυπούσε τις καμπάνες, οι μανάδες έπαιρναν τα παιδιά τους, τα έφερναν στην εκκλησία, και στο πρόναο της εκκλησίας υπήρχε μία καταπακτή. Η καταπακτή αυτή οδηγούσε σε μία σήραγγα, η οποία διασχίζει όλο το προαύλιο και έφτανε απέναντι στο λόφο, όπου βρίσκεται το εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων. Από εκεί υπάρχει μία δεύτερη σήραγγα, η οποία οδηγεί στην αρχαία Ακρόπολη του Ορχομενού. Οι μοναχοί έβαζαν τα παιδιά μέσα στη σήραγγα αυτή και έκλειναν την καταπακτή. Όταν κατέφθαναν Τούρκοι, έψαχναν για παιδιά, αλλά αυτά, είχαν ήδη οδηγηθεί ψηλά στο λόφο. Το μυστικό αυτό ουδέποτε προδόθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας και οι Τούρκοι ποτέ δεν ανακάλυψαν την καταπακτή. Δυστυχώς όμως οι πατέρες του μοναστηριού πολλές φορές πλήρωσαν τη μανία των Τούρκων.

Ι.Μ. Παναγίας Ελεούσας Βαρθολομιού. Το μοναστήρι αυτό αποτέλεσε καταφύγιο για τους μοναχούς μετά την επιδρομή των Τούρκων

Έτσι έγινε και το 1821. Στα χρόνια της επαναστάσεως ζούσαν στο μοναστήρι 60 μοναχοί. Επειδή οι μοναχοί βοηθούσαν τους οπλαρχηγούς της Ρούμελης, ο πασάς της Λιβαδειάς έκανε επιδρομή στο μοναστήρι, σκότωσε πολλούς μοναχούς και έβαλε φωτιά στο μοναστήρι και στην εκκλησία. Μάλιστα, φαίνεται ότι από την υπερβολική θερμοκρασία έπεσαν πολλοί σοβάδες στην εκκλησία και καταστράφηκαν οι περισσότερες τοιχογραφίες. Όσοι μοναχοί γλίτωσαν από το σπαθί των Τούρκων, εγκατέλειψαν την περιοχή και με τον ηγούμενο Νικηφόρο έφτασαν στο μοναστήρι της Αγίας Ελεούσας στην περιοχή του Βαρθολομιού της Ηλείας, όπου εγκαταβίωσαν.

Εκεί ο ηγούμενος της Σκριπούς Νικηφόρος ανέπτυξε πολύ μεγάλη δράση βοηθώντας τους οπλαρχηγούς του Μοριά. Ο ίδιος πήρε μέρος σε πολλές μάχες και περιγράφεται σαν ένας άνθρωπος που ήτανε πάρα πολύ μορφωμένος, πάρα πολύ έξυπνος, πάρα πολύ πεισματάρης, άλλα και που αγαπούσε πάρα πολύ την πατρίδα. Και μάλιστα αναφέρεται ότι πολλές φορές δεν μπορούσαν οι σύγχρονοί του να καταλάβουν αν αυτός ο καλόγερος αγαπούσε πιο πολύ την πίστη του ή την πατρίδα του. Βέβαια, εμείς σαν Έλληνες το καταλαβαίνουμε, γιατί είναι αυτό που λέμε ότι «Ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία πάνε μαζί», ότι ο Ορθόδοξος Έλληνας αγαπά και το Χριστό και την Ελλάδα.

_______________________________________________________________________
Επιστροφή Σε:                                                                                                    Συνέχεια Σε:
Η Ιστορία του Μοναστηριού                                           Τα χρόνια μετά την Απελευθέρωση
_______________________________________________________________________

..............................................................................................................................................................
Μοιραστείτε το

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *